Her Şeyi Doğru Yapmana Rağmen Neden İyileşmediğini Düşündün mü?
Uzun yıllar hasta biri değildim. Aksine, oldukça sağlıklı bir hayatım vardı. Beslenmem iyiydi, enerjim yerindeydi, hayatın her koşturmasına yetişebilirdim. Ta ki ağır metal yüküm taşınamayacak kadar büyüyene, beni enfeksiyonlar ve sayısız bağışıklık tepkisi ile mücadele etmek zorunda bırakana kadar.
O noktadan sonra benim için her şey değişti. Bir anda, tek bir metabolik işlevimin bile düzgün çalışmadığı bir sürecin içine girdim. Vücudum adeta durdu. Sağlık sürecimde açıklanamayan, çözülemeyen bir tablo oluştu. Sayısız hastane, uzman ve klinik, testler, ilaç tedavileri, bütüncül, fonksiyonel doğal terapiler, beslenme revizyonları… Hiç bir şey bana yardım edemiyordu.
Sonunda sağlık sistemi bana 9 ay ömür biçti. 35 kilonun altındaki vücut ağırlığına düştüm. Bedenim her şeye tepki veriyordu, Özellikle besinler vücudumda zehir gibi davranıyordu. artık yemek yiyemiyordum. Tek bir lokma besini tepki olmadan yemek için 1 yıl ağladım. Çok açtım ama vücudum besinleri bile işleyemiyordu, yutkunamıyordum, genizim -boğazım iltihaplı salgılar ile yara içindeydi. Çok acı vericiydi. Bunun kelimeler ile tarifi yok. Bu dünyaya ait bir acı değildi diyebilirim. Artık evden dışarı çıkamıyor, yiyemiyor, kimseyle konuşmuyor, yutkunamıyor, araba kullanamıyor, kendi ev alış verişimi yapamıyor, çocuğumu okula bırakamıyor, yemek yapamıyordum. Tam zamanlı bakıma muhtaç bir hastaydım.
Sağlık sisteminin klasik- alternatif -doğal terapileri beni daha da çok hasta etmişti.
Aylar boyunca yapılan müdahaleler işe yaramıyordu. Sorun yüzeyde değildi. Daha derinde, daha temel bir yerde bir kilit vardı.
Benim sağlık yolculuğumdaki en büyük kırılma noktası, ağır metallerin vücutta mineralleri taklit ederek enzimleri bloke edebildiğini fark etmem oldu. Bu farkındalık, her şeyi yerine oturttu.
Enzimler çalışmadan metabolizma işlemez.
- Sindirim yürümez,
- Enerji üretilmez,
- Detoks sistemleri devreye girmez,
- Sinir sistemi dengelenemez
- Hücresel tamiratlar yapılamaz.
Ama mesele enzim eksikliği de değildi. Mesele, enzimlerin çalışması için gereken minerallerin yerini ağır metallerin almasıydı.
Vücut, “mineral var” sanıyordu ama aslında yanlış molekül (ağır metaller) oradaydı.
Enzimlerim aktifleşemiyor, süreç başlayamıyordu. Bu yüzden ”ne kadar doğru beslenirsen beslen, ne kadar destek alırsan al” sonuç alamıyordum. Anahtar kilide girmiyordu çünkü kilidin içi yanlıştı.
Bunu fark ettiğimde geriye dönüp baktım: Neden her şey durmuştu, neden hiçbir sistem devreye girmiyordu, neden iyileşme başlamıyordu?
Hepsinin ortak noktası aynıydı:
Ağır metal kaynaklı enzim blokajı.
Benim sağlık ilerleyişimdeki en büyük fark işte bu mekanizmayı görmek oldu. O andan sonra atılan her adımın bir mantığı, bir yönü, bir hedefi vardı. Rastgele değil, biyokimyayı dikkate alan bir yolculuktu.
Bugün şunu çok net söyleyebiliyorum: Bazen mesele “ne yediğin- ” değildir. Bazen mesele, vücudun onu gerçekten kullanıp kullanamadığıdır. Ve ağır metaller, enzimlerde mineralleri taklit ederek, sessizce ve derinden bu kullanımın önüne geçebilir.
O yüzden vüdun enzimlerini yöneten mineraller; benim sihirli kahramanlarım oldu.
Peki sen hiç, her şeyi doğru yapmana rağmen neden iyileşmediğini düşündün mü?
Gerçek Şifa – Minerallerin Sevgilisi Sevgi
Çok yetkili, teçhizatlı, büyük resmi ve özel hastanelere, tıbbi kliniklere baş vurmak hastalıklarınızı çözemiyorsa, sağlık sektörünün bu pahalı ve karmaşık hizmetler sunan, ama çözümden uzak tarafı yerine, kendi bedeninizdeki aksaklıkların ne olduğuna odaklanmayı deneyiniz.
Gerçek şifa veren tıbbi müdahale; metabolizmayı anlamak ve önündeki engelleri kaldırmaktır.
Bunu yaptığınızda; Vücut kendini iyileştirir.
Sağlık ve şifa arayışındaki insanlara, bir zamanlar resmi sağlık sisteminin iyileşmem ve yaşamamdan ümit kestiği, eski bir hasta olarak, ilham olması amacıyla hikayemi paylaşıyorum:
Yapay zekaya sordum eğer hala metal zehirli olsaydım?
